Napis „Democracy Deliverer”

Napis „Democracy Deliverer”, Armia Stanów Zjednoczonych. Praktyka nadawania nazw czołgom ma ponad 100 lat i często podąża za popkulturą, gdy nowe pokolenia czołgistów przejmują pałeczkę. Podczas obu wojen światowych nazewnictwo czołgów nie było ujednolicone, jednak współcześnie istnieją większe ograniczenia dotyczące nazw, jakie mogą wybierać załogi. Obecnie w niektórych pułkach nadanie nazwy czołgowi jest prawem nabytym, przyznawanym tylko załogom, które utrzymują wysoki standard. Nazwy często nawiązują również do struktury jednostki, np. czołgi kompanii A mają nazwę zaczynającą się od litery A, choć występują odstępstwa od tej reguły. Wraz ze zmianą pokoleniową załóg czołgistów, coraz częściej pojawiają się nazwy nawiązujące do gier i popularnych mediów, a „Democracy Deliverer” jest doskonałym przykładem. Nazwę tę namalowano na lufie M1A2 SEP V2, przed przedmuchiwaczem lufy.

—————————————————————————————————————————

Pinup „BB Girl"

Pinup „BB Girl”, 2ème Escadron d'Instruction en Vol "Henry Jeandet" (2. Eskadra Szkolenia Lotniczego im. Henry'ego Jeandeta), Francuskie Siły Powietrzne. Malowanie nosa w stylu pinup było stosunkowo rzadkie we Francuskich Siłach Powietrznych. Był to głównie amerykański zwyczaj, jednakże w innych nacjach można znaleźć sporadyczne przykłady tego zjawiska. Pinup został naniesiony na samolot MD.450 Ouragan nr 328, kod BB, pilotowany wówczas przez sierżanta Paula Barlanda. Został namalowany w czerwcu 1957 roku, gdy samolot stacjonował w bazie École 708 w Meknès w Maroku. Sam pinup prawdopodobnie przedstawia Brigitte Bardot, bardzo popularną wówczas francuską aktorkę i piosenkarkę. Pasuje to również do kodu samolotu Bravo-Bravo, ale powiązanie to jest niepotwierdzone i w dużej mierze spekulatywne. Choć plakat prawdopodobnie cieszył się popularnością wśród pilotów, wydaje się, że kadra dowódcza miała inne zdanie – grafika przetrwała zaledwie tydzień, nim została usunięta. Była namalowana na lewej burcie samolotu, tuż nad najwyższym otworem strzeleckim.

——————————————————————————————————————————

Oznaczenie osobiste Wasilija Isajewa

Oznaka osobista Wasilija Wasiljewicza Isajewa, 42. GIAP (42. Gwardyjski Pułk Lotnictwa Myśliwskiego), Radzieckie Siły Powietrzne. Wasilij ukończył studia lotnicze w 1941 roku w Zernogradzkiej Wojskowej Szkole Lotniczej, marząc o tym od najmłodszych lat. Podczas wojny latał na kilku myśliwcach Jak-1, Jak-9 i Jak-9U. W trakcie służby wykazał się znacznymi umiejętnościami, odnosząc 17 zwycięstw powietrznych i 4-5 zestrzeleń wspólnych. Po wojnie został zwolniony ze służby z powodu problemów zdrowotnych. Potem poświęcił wiele czasu pracy społecznej, a w 1975 roku opublikował nawet książkę – wspomnienia wojenne zatytułowane „Za czyste niebo”. Jego osobistym symbolem był orzeł atakujący węża, popularny motyw radzieckich pilotów z czasów II wojny światowej, skutecznie przedstawiający triumf dobra nad złem lub porządek pokonujący chaos. Był on namalowany na prawej burcie jego Jak-9U, pod wydechem silnika.

——————————————————————————————————————————

Napis „Ikazuchi”

Inskrypcja na kadłubie Ikazuchi (いかづち), JMSDF. Po II wojnie światowej Japonia powróciła do praktyki malowania nazwy okrętu na kadłubie, ale w alfabecie hiragana, a nie kanji. Ikazuchi oznacza dosłownie „Grzmot” i ma długą tradycję w nazewnictwie od czasów starożytnej Japonii, często połączoną z mitologią i uzbrojeniem. Inskrypcja została namalowana na środku kadłuba niszczyciela eskortowego DE-202 Ikazuchi. Był to jeden z pierwszych japońskich niszczycieli eskortowych zbudowanych w okresie powojennym. Został oddany do służby w 1956 roku i był bliźniakiem niszczyciela DE-203 Inazuma, („Błyskawica”), co czyniło jednostki idealnie dopasowaną parą. Służył w 7. Korpusie Eskortowym do 1976 r., kiedy to został przekształcony w pływający magazyn wykorzystywany do celów szkoleniowych. Ostatecznie skreślono ją z rejestru JMSDF 30 marca 1983 r.

——————————————————————————————————————————

Emblemat FlaLehrRgt 6

Godło Flugabwehrlehrregiment 6 (6. Szkolnego Pułku Przeciwlotniczego) Bundeswehry. Pułk został sformowany 31 sierpnia 1956 roku jako Panzerflugabwehrartilleriebataillon 3 w Szlezwiku, ale jego tożsamość utrwaliła się po przeniesieniu do Lütjenburga 1 kwietnia 1962 roku. Pierwsze Gepardy otrzymał 4 sierpnia 1977 roku, które później znalazły się w godle pułku. Oprócz widocznej sylwetki Geparda pośrodku, po lewej stronie znajdują się stylizowane mewy lub fale, nawiązujące do bliskości Morza Bałtyckiego. Budynek po prawej stronie to zaginiony zamek Lütjen, który w dużej mierze wpłynął na pierwotną heraldykę regionu. Dolne elementy nawiązują do regionu Szlezwik-Holsztyn, gdzie stacjonował pułk. Na emblemacie znajdują się barwy heraldyczne (niebieski, biały i czerwony), lwy ze Szlezwiku i liść pokrzywy holsztyńskiej. Pułk istniał do maja 2012 roku, kiedy to został rozwiązany. Jeden z eksponowanych Gepardów pułku nosił ten emblemat na radarze śledzącym.

Godło 34 Brygady Pancernej (1944)

Godło 34. Brygady Pancernej Armii Brytyjskiej. Jednostka została uformowana z kilku mniejszych pułków 1 grudnia 1941 roku i wyposażona w czołgi Churchill. Początkowo jej godłem było typowe czarno-niebieskie ‘diablo’, zanim przed lądowaniem w Normandii przyjęto tarczę Drugiej Armii. Krótko potem, późnym latem, stworzono tarczę z buławą jako unikalny znak brygady. Czerwony i żółty reprezentują barwy kawalerii, które przyjęto jako formalne barwy Królewskiego Korpusu Pancernego. Pancerna rękawica została zaczerpnięta z odznaki czapki RAC zaprojektowanej przez Abrama Gamesa; w połączeniu z buławą trafnie przedstawia siłę uderzeniową i obronę. Czołgi Churchill brygady nosiły malunek w kilku miejscach, zazwyczaj na środku przedniej płyty lub w pobliżu krawędzi dolnej płyty.

——————————————————————————————————————————

Emblemat 28 TFS (późny)

Emblemat 28. Taktycznej Eskadry Myśliwskiej, ROCAF. 28. Taktyczna Eskadra Myśliwska została utworzona 10 sierpnia 1936 roku, a w 1943 roku dołączyła do 3. Grupy Myśliwskiej Chińsko-Amerykańskiego Skrzydła Kombinowanego. Smok i cylinder łączyły symbolikę chińską i amerykańską, a czerwone powieki płynnie wpisywały się w cyfrę 3, symbolizującą 3. Grupę Myśliwską. Podczas wojny eskadra latała głównie na samolotach P-40 i P-51, zanim przeszła na F-86 i F-104. Ten ostatni służył przez prawie 40 lat. Emblemat był najczęściej używany jako naszywka, ale był również malowany na ogonie niektórych myśliwców F-104 Starfighters używanych przez eskadrę.

——————————————————————————————————————————

Emblemat CC Battaglione Carri SOMUA

Emblemat 2ª Compagnia, CC Battaglione Carri SOMUA, 131° Reggimento Fanteria Carrista (2. Kompania, 200. Batalion Pancerny SOMUA, 131. Pułk Piechoty Pancernej), Królewska Armia Włoska. Kompania została utworzona 15 czerwca 1941 r. z przejętych francuskich czołgów S.35 i przez większość czasu pełniła rolę garnizonu na Sardynii. Godło srebrnego i złotego słonia jest szczególnie interesujące, potencjalnie nawiązując do starożytnej heraldyki. Starożytne traktaty heraldyczne wspominają o srebrnych i złotych słoniach jako symbolach męstwa zdobywanego przez rycerzy. Jeśli rycerz oszczędził życie wroga, mógł wziąć srebrnego słonia, jeśli wróg był winien rycerzowi wolność po porażce, mógł wybrać złotego słonia. To powiązanie może być jednak przypadkowe, ponieważ godłem 1. Kompanii był biały nosorożec. Pojedynczy biały słoń mógł być zamierzonym symbolem, a złota wersja była po prostu wcześniejszą próbą, która okazała się zbyt wyrafinowana. Został on namalowany na bokach wieży czołgów Somua S.35 z przodu.

——————————————————————————————————————————

Emblemat Batalionu „Narvik”

Emblemat Batalionu Narvik, Armii Norweskiej. Wcześniej znany jako 2. bataljon (2. Batalion), został przemianowany 12 grudnia 2025 roku, aby uhonorować norweskie wysiłki wojskowe podczas bitwy o Narvik w 1940 roku. Batalion został sformowany 1 września 1953 roku w Trandum, a następnie przeniesiony do Skjöld, gdzie stacjonuje do dziś. Godło batalionu, złoty gryf dzierżący miecz, zostało zatwierdzone w 2003 roku i może wywodzić się z północnej Norwegii epoki wikingów. Batalion Narvik to zmechanizowana jednostka piechoty w ramach Brygady Nord, specjalizująca się głównie w operacjach arktycznych. Chociaż godło złotego gryfa jest używane głównie jako naszywka, jego szara, słabo widoczna odmiana znajduje się na bocznych częściach kadłuba bojowych wozów piechoty CV9030, bliżej przodu.

——————————————————————————————————————————

Emblemat Grupo 8 de Caza (późny)

Emblemat Grupo 8 de Caza (8. Grupa Myśliwska) Argentyńskich Sił Powietrznych. Grupa została początkowo utworzona 7 grudnia 1971 roku jako Escuadrón I de Caza Interceptora (1. Eskadra Myśliwców Przechwytujących) i przyjęła nazwę 8. Grupa Myśliwska 6 lat później, w 1977 roku. Jednostka operowała niewielką liczbą myśliwców Mirage IIIEA i dwoma samolotami szkoleniowymi Mirage IIIDA. Brała udział w wojnie o Falklandy, wykonując głównie ataki pozorowane. Oznaka zawiera wiele elementów odnoszących się do Mirage. Czerwone linie biegnące od nosa symbolizują przełamanie bariery dźwięku podczas przechwytywania pary wrogich samolotów, a mała czerwona linia od ogona symbolizuje dopalacz. Argentyna jest przedstawiona po lewej stronie, ale jest zauważalnie zniekształcona, co przedstawia lekko zakrzywiony widok, jaki widzieli piloci podczas lotów na dużej wysokości. Późniejsza wersja zawiera laur na Mirage, aby uhonorować służbę pilotów podczas wojny o Falklandy. Emblemat był malowany na ogonie myśliwców Mirage, w przedniej części.