Mural Commando Yank

Ilustracja „Commando Yank”, 6. Batalion Piechoty Pancernej, Armia Stanów Zjednoczonych. Commando Yank to często zapomniany superbohater ze złotej ery komiksów. Po pierwszej serii nigdy nie powrócił na łamy komiksów i pozostaje w domenie publicznej, a jego ostatni występ miał miejsce w 1948 roku. Był bardzo popularną postacią wśród amerykańskiego personelu wojskowego w połowie lat 40. XX wieku, uosabiając silny patriotyzm i „wykonywanie zadania na swój własny sposób”, co bardzo przemawiało do wielu Amerykanów służących na wojnie. Został namalowany na półgąsienicowym pojeździe M3 o numerze 402198, który został zdobyty i sfotografowany przez siły Osi w Tunezji na początku 1943 roku. Mural przedstawiający Commando Yank został namalowany po prawej stronie pojazdu, przed drzwiami.

Emblemat GC III/7 „Tête de furie”

Emblemat Groupe de Chasse III/7 (3. grupa myśliwska 7. skrzydła myśliwskiego) francuskich sił powietrznych. Ten działający przez krótki czas dywizjon operował nieco ponad rok, od maja 1939 r. do sierpnia 1940 r., wykorzystując samoloty Potez 630, MS.406, a przez krótki czas także D.520. Oznaczenie grupy stanowi przedstawienie „Potępionej duszy” Michała Anioła Buonarroti, szkicu przedstawiającego udręczoną twarz. Dzięki interpretacji i późniejszym dziełom pochodnym twarz ta otrzymała nazwę „Furia”, choć jest to raczej historyczna nazwa niż oficjalny tytuł. Charakterystyczna nazwa i obraz stanowiły emblemat grupy, a kilka samolotów nosiło to oznaczenie. Jako że kopiowanie dzieła Michała Anioła przy użyciu podstawowego sprzętu było pewnym wyzwaniem, jakość i kolory głowy różniły się znacznie w zależności od samolotu. Oznaczenie to najczęściej malowano za kokpitem myśliwców MS.406, z głową skierowaną do przodu.

Emblemat 5. Kompania Przeciwlotnicza, 7. Pułk Przeciwlotniczy

Emblemat 5. Kompanii Przeciwlotniczej, 7. Pułku Przeciwlotniczego, 7. Dywizji Pancernej, JGSDF. 7. Pułk Przeciwlotniczy został utworzony 25 marca 1981 r. i dysponuje różnymi ogólnymi i specjalistycznymi pojazdami oraz sprzętem przeciwlotniczym. 5. Kompania obsługuje system przeciwlotnicze Typ 81, który jest umieszczony w emblemacie jednostki. Przedstawia on rzymską cyfrę „V” przekształcającą się w pocisk, skierowany w coś, co wygląda jak sylwetka samolotu F-16. Rekin został wybrany jako zwierzę symbolizujące jednostkę głównie ze względu na swoją zwinność, szybkość oraz zdolność do szybkiego reagowania i zwalczania nowych zagrożeń. Emblemat został namalowany na niektórych maszynach Typ 81, umieszczonych po bokach wyrzutni rakietowych na włazie najbliższym podstawy szyny wyrzutni.

Emblemat 55. V-Fltl

Emblemat 55. Vorposten-Flotilla, Küstensicherungsverband Norwegische Westküste (55. Flotylla „Picket”, Jednostka Obrony Norweskiego Wybrzeża Zachodniego), Kriegsmarine. 55. flotylla została utworzona w czerwcu 1940 roku i pełniła zadania obrony wybrzeża w okolicach Bergen. „Picket” to mała łódź specjalizująca się w obronie portów i wybrzeża. Termin ten odnosi się raczej do łodzi pełniących tę rolę niż do konkretnej klasy okrętów, choć zazwyczaj są one dość małe. Emblemat został luźno zainspirowany znakiem pantery 4. SFltl, z której kilka łodzi włączono do 55. V-Fltl. Skrzyżowane miecze i głowa pantery nadają znakowi zdecydowanie defensywny charakter, czyniąc go odpowiednim wyborem dla takiej jednostki. Znak ten był najczęściej umieszczany na łodziach typu S flotylli po lewej i prawej stronie kadłuba mostka, a także malowany na trałowcach klasy M nad mostkiem i po jego bokach.

Napis „Szczęśliwego Nowego Roku!”

„С НОВЫМ ГОДОМ!” (Szczęśliwego Nowego Roku!) Napis, Armia Radziecka. Podczas II wojny światowej napisy radzieckie były zazwyczaj bardziej agresywne i patriotyczne, ale niewielka liczba z nich miała charakter bardziej pogodny. Dla większości żołnierzy święta były krótką chwilą wytchnienia od walk. Armia radziecka nie uznawała wówczas oficjalnie tego święta, twierdząc, że jest to czas wzmożonej czujności, ponieważ wróg może wykorzystać okazję i zaatakować. Nie powstrzymało to jednak żołnierzy przed próbami uczynienia tego wydarzenia jak najbardziej komfortowym i przyjemnym. Wysiłki obejmowały dzielenie się luksusowymi racjami żywnościowymi, amatorskie występy muzyczne i teatralne, a także, jak widać, sporadyczne malowanie wesołych napisów w różnych miejscach. Ten napis został namalowany po prawej stronie wieżyczki czołgu KW-1 w Moskwie pod koniec 1941 roku, zanim wyruszył on ponownie na front.

Napis „Zasłużony wojownik V”

Napis „Zasłużony wojownik V” (功臣号), ChAL-W. Tradycja nazywania czołgu „Zasłużonym wojownikiem” (lub, w uproszczeniu, „Bohaterskim Czołgiem”) wywodzi się od pierwszego czołgu ChAL-W, zdobycznego Chi-Ha Kai. Czołg ten wykazał się wyjątkowymi osiągnięciami w walce i otrzymał tę nazwę, aby ugruntować swój legendarny status. Poprzez kolejne pokolenia, wybierana jest nowa maszyny i załoga, które noszą tę nazwę, co służy uhonorowaniu dziedzictwa i historii Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej oraz stanowi silny symbol dumy. Załogi muszą rywalizować, aby zdobyć prawo do noszenia tego tytułu, a tylko najlepsi z najlepszych otrzymują ten zaszczyt. Chociaż każdy wariant oznaczenia nie ma oficjalnej nazwy, zazwyczaj nazywany jest on zgodnie z generacją czołgu, do którego jest stosowany. To konkretne oznaczenie zostało namalowane w 2018 roku na boku wieżyczki czołgu ZTZ99A, na kostkach ERA.

Emblemat 92. dywizji myśliwskiej „Ivar Blå”

Emblemat 92. jaktflygdivisionen „Ivar Blå” (92. Dywizja Myśliwska „Iwar Błękitny”) szwedzkich sił powietrznych. Dywizjon został utworzony 1 lipca 1940 r. i początkowo dysponował dwupłatowymi myśliwcami J8 i J11, a po wojnie przeszedł na samoloty J21, a później na odrzutowe J29 i J34. Emblemat eskadry został zainspirowany zachodnimi kreskówkami i nazwany Bonzo. Nazwa ta jest prawdopodobnie bezpośrednio inspirowana postacią psa Bonzo, stworzoną przez George'a Studdy'ego w latach 20. XX wieku, choć ogólnie projekty są bardzo różne. Bonzo pojawiał się również jako emblemat na hełmach pilotów dywizji i nadal można go było spotkać w bazie lotniczej Säve po rozwiązaniu dywizji w 1968 roku. Bonzo był namalowany na nosie kilku samolotów dywizjonu. Na J21 emblemat był dość duży, natomiast na J29 był znacznie mniejszy i często malowany między nosem a kokpitem.

Emblemat 2ª Escuadrilla de Chatos

Emblemat 2ª Escuadrilla de Chatos (2. Dywizjonu „Chatos”), hiszpańskich republikańskich sił powietrznych. Chatos oznacza „płaskonosy” i było to przezwisko samolotu I-15 w służbie hiszpańskiej, ze względu na jego okrągły, płaski silnik. Dywizjon zyskał wielką sławę podczas konfliktu, zwłaszcza podczas bitwy pod Jarama, a także dzięki sukcesom jako myśliwce nocne, co w tamtych czasach było imponującym osiągnięciem, biorąc pod uwagę prymitywność tych samolotów. Ich sławę podsycało również częściowo ich kultowe godło, które doprowadziło do powstania nieoficjalnej nazwy „Escuadrilla Los Pingüinos” (Dywizjon Pingwinów). Niewiele wiadomo na temat pochodzenia emblematu i jego projektu, ale najczęściej malowano go na kadłubie za kokpitem.

Oznaczenie 3° Squadrone Blindo „Savoia Cavalleria”

Oznaczenie 3° Squadrone Blindo „Savoia Cavalleria” (3. Pułk Kawalerii Sabaudzkiej), armia włoska. Początki kawalerii sabaudzkiej sięgają 1692 roku, kiedy to została utworzona jako klasyczny pułk kawalerii. W kolejnych latach wielokrotnie zmieniała nazwę, strukturę i wyposażenie, dzięki czemu ma bogatą i szczegółową historię. Od 2013 roku pułk jest przydzielony do Brygady Spadochronowej Folgore, pełniąc funkcję ciężkiego elementu rozpoznawczego. Pułk jest wyposażony w niewielką liczbę pojazdów opancerzonych Centauro. Ten stylizowany smok był osobistym oznaczeniem jednego z pojazdów i został namalowany na prawej dolnej płycie, obok nadkola.

Emblemat 1. Dywizjonu Myśliwskiego, IAC

Emblemat 1. Dywizjonu Myśliwskiego, Irlandzkie Siły Powietrzne. Pomimo tego, że Irlandzkie Siły Powietrzne nie brały udziału w walkach podczas II wojny światowej, w trakcie konfliktu były wyposażone we wczesne modele samolotów Hurricane i dwupłatowce Gladiator, a po zakończeniu wojny przeszły na samoloty Seafire. Emblemat przedstawia głowę czarnej pantery wraz z napisem „Beag ach Fiachmhar”, czyli „Mały, ale zaciekły”. Emblemat umieszczano w kierunku dziobu myśliwców eksploatowanych przez eskadrę, zazwyczaj pod wylotem silnika lub na osłonie silnika. Późniejsze samoloty odrzutowe również miały ten emblemat umieszczony z boku dziobu.