War Thunder background
B-17 czyli Latająca Forteca
Uwaga! Artykuł został opublikowany na starszej wersji strony. Mogą wystąpić problemy z wyświetlaniem na niektórych przeglądarkach.


ERA III: B-17 (wszystkie)

Moc silnika: ~ 1 000 KM na silnik
Prędkość: ~ 500 km/h na 7 800 m
Waga: ~ 15 000 kg
Uzbrojenie:

Do 8 000 lb bomb &
5x  12.7 mm M2 x1
4x  12.7 mm M2 x2
karabin maszynowy Browning 

Legenda B-17 jest tak inspirująca, że tak niedługi artykuł jest niemal obrazą. To wszak jeden z najbardziej ikonicznych samolotów wojskowych, zwłaszcza w amerykańskim arsenale, słynny z niezwykłej odporności na ostrzał, jaki zbiłby inne maszyny — coś, co wielu graczy zna z War Thunder. Prawda jest jednak nieco bardziej przyziemna, jednak mit wytrzymałości nie wziął się z nikąd i ma podstawy w rzeczywistości.

Prace nad B-17 rozpoczęły się w 1933 roku jako „Projekt A”, studium inżynieryjne Korpusu Powietrznego Armii Stanów Zjednoczonych nad bombowcem o zasięgu 8000 km, wkrótce nazwanym XB-15 (litera X oznaczała samolot eksperymentalny). W kwietniu 1933 roku polecono Boeingowi zbudowanie maszyny, którą opatrzono nazwą Model 294. W sierpniu tego samego roku Korpus Powietrzny Armii Stanów Zjednoczonych zaczął szukać zastępców dla starzejącego Martina B-10, a Boeing zaproponował mniejszą wersję Modelu 294, czyli Model 299, który wkrótce miał stać się przyszłym B-17.

Konstrukcja Modelu 299 została sfinansowana przez Boeinga, jednak zapożyczała wiele z wcześniejszych prac nad Modelem 294/XB-15, a także starszym Modelem 247, czyli samolotem pasażerskim o dużej prędkości przelotowej. Prace szły raźno, a 28 lipca 1935 roku prototyp wzbił się po raz pierwszy (równocześnie wyzwania konstrukcyjne opóźniały lot ogromnego XB-15, nazywanego też XBLR-1 — bombowcem o dużym zasięgu — aż do października 1937 roku).

Pokaźne samoloty były rzadkością w roku 1935. Ten, choć wcale nie największy, i tak wywarł ogromne wrażenie. Po obejrzeniu maszyny z oszałamiającą wtedy liczbą 5 karabinów maszynowych wymierzonych we wszystkich kierunkach reporter Seattle Times nazwał płatowiec Latającą Fortecą. Boeing, widząc potencjał tej nazwy, uczynił z niej znak towarowy! Korpus Powietrzny Armii Stanów Zjednoczonych był oszołomiony prędkością przelotową równą 406 km/h i przyszłość rysowała się jasno dla Boeinga, jednak 30 października 1935 roku wydarzyła sie katastrofa. Proste niedopatrzenie doprowadziło do rozbicia jedynego prototypu i śmierci jego pilotów. Kontrakt na nowy bombowiec przejął Douglas ze swoim B-18, a przyszłość Boeinga byłą w niebezpieczeństwie.


"Nie miałem serca wykończyć tych odważnych ludzi, leciałem wraz z nimi przez długi czas. Desperacko starali się dotrzeć do domu, a ja zamierzałem im na to pozwolić. Nie mogłem do nich strzelić." - Frang Stigler


Na szczęście pomimo krótkiego żywota Model 299 zyskał wielu orędowników, a kadra Korpusu Powietrznego Armii Stanów Zjednoczonych zaaprobowała umowę na dostarczenie 13 egzemplarzy samolotu „YB-17”, świeżo obdarzonego oznaczeniem militarnym. Zakłady Boeinga były w stanie dokonać poważnych zmian projektu i znacząco poprawić osiągi płatowca. By zapobiec kolejnym katastrofom, używanie list kontrolnych stało się wymaganą praktyką i jest używane w lotnictwie do dzisiaj.

Ostatnią ważną częścią w historycznej układance, jaką są dzieje Latającej Fortecy, był udział Królewskich Sił Powietrznych. W 1941 roku desperacko poszukiwały one ciężkiego bombowca i otrzymały 20 sztuk B-17C opatrzonych nazwą Fortress Mk I. Pięcioletni wówczas B-17 pokazywał powoli swój wiek — w boju przeciw uzbrojonymi w działka myśliwcami nie sprawdzał się najlepiej. Boeing jednak trzymał rękę na pulsie i wprowadził duże zmiany w wersji B-17E, ostatniej dużej przeróbce tej konstrukcji. Teraz płatowiec był usprawniony i uzbrojony w 9 bądź więcej karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm, a niektóre z nich znajdowały się w napędzanych wieżyczkach, które zostały zainspirowane brytyjskimi rozwiązaniami. Ta wersja B-17 została wprowadzona do produkcji w sam czas, gdyż Ameryka właśnie dołączyła do narodów ścierających się w globalnym konflikcie.


Zalety i wady maszyny:

 ZALETY:

  • Spory zapas bomb
  • Doskonała obrona przed myśliwcami
  • Wielosilnikowa konstrukcja
  • Ciężko opancerzony

 WADY:

  • Duży cel
  • Dosyć powolny
  • Wszystkie zbiorniki paliwa ulokowane w skrzydłach
  • Nos maszyny podatny na zranienie załogi

Tak jak tego doświadczył RAF, Latająca Forteca nie mogła już po prostu uciekać atakującym myśliwcom polegając na swoim uzbrojeniu defensywnym. Także wielu graczy zna to z gry. Z Klasyfikacją Bitewną równą 5.3 B-17 napotyka iście przerażające wrogie samoloty, jednak to wytrzymały samolot zdolny przetrwać wielorakie uszkodzenia. Kluczem do przeżycia jest skuteczny odwet, warto więc rozwijać możliwości maszyny kupując moduły związane z uzbrojeniem. Te są jednak ukryte za wieloma innymi komponentami! Radzimy odkrywać po kolei kamizelki kuloodporne, chłodnice (potrzebne do sprawniejszego odprowadzenie ciepła przy dużej mocy), pylony LBC-17, kompresor, taśmy amunicyjne dla KM-ów kalibru 12,7 mm i w końcu pozostałe moduły uzbrojenia, pozostawiające te przeznaczone dla KM-ów kalibru 7,62 mm na koniec.

To załoga sprawia, że Forteca jest Fortecą, dlatego niezwykle istotne jest posiadanie przynajmniej 6 strzelców z 2 paskami każdej z 5 umiejętności. I w końcu można wykupić kwalifikacje eksperckie (za Srebrne Lwy) lub wyszkolenie asów (za Złote Orły), żeby otrzymać znaczący bonus do różnych umiejętności załogi. W zakładce związanej z obsługą naziemną warto zainwestować w konserwację uzbrojenia. W opieszałym bombowcu zakładka szkolenia pilota jest najmniej ważna. Podany sposób szkolenia załogi znacznie poprawi skuteczności strzelców SI, w sytuacji, kiedy gracz nie może sam sterować uzbrojeniem defensywnym. Będzie to nieocenioną pomocą zwłaszcza w sytuacjach, kiedy B-17 będzie atakowany z różnych kierunków jednocześnie, gdyż strzelcy SI świetnie radzą sobie z ostrzałem wielu celów.


Odwiedź oficjalną wikipedię War Thunder by zdobyć więcej informacji o B-17 E oraz B-17 G.


Spośród 12 731 wyprodukowanych B-17 aż 2/3 zostały stracone w walce i wypadkach. Z 4000 pozostałych tylko 46 przetrwało do dzisiaj, a 12 jeszcze jest zdolnych do lotu. Warto podjąć wysiłki, by zobaczyć tę żywą legendę na niebie i podziwiać odważnych ludzi, którzy latali nimi na nieprzyjacielskim niebie. Można także przekonać się, jak zaskakująco mały to samolot!

 

Autor: Joe “Pony51” Kudrna

Tłumaczenie: Dymitr Osiński


Chcesz dowiedzieć się więcej o maszynach? Odwiedź Profile na naszej stronie!

Czytaj więcej:
Poznaj zwycięzców turnieju Air Superiority 2024!
  • 30 maja 2024
Zdobądź Churchill AVRE w wydarzeniu Operacja Overlord!
  • 30 maja 2024
Karty Historii (czerwiec): Wojskowy inżynier!
  • 30 maja 2024
Nowe lokalizacje: „Tajemnicza dolina” oraz „Morze Beringa”
  • 30 maja 2024

Komentarze (4)

Commenting is no longer available for this news