![War Thunder background](https://warthunder.com/i/bg-fon/site_theme_seek_and_destroy_desert_warrior.webp?v=9e186acf)
- For PC
- For MAC
- For Linux
- OS: Windows 7 SP1/8/10 (64 bit)
- Procesor: Dual-Core 2.2 GHz
- Pamięć: 4GB
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 10.1: Intel HD Graphics 5100 / AMD Radeon 77XX / NVIDIA GeForce GTX 660. Minimalna rozdzielczość to 720p
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Windows 10/11 (64 bit)
- Procesor: Intel Core i5 lub Ryzen 5 3600
- Pamięć: 16 GB lub więcej
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 11: Nvidia GeForce 1060 lub lepsza, Radeon RX 570 lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Core i5, minimum 2.2GHz (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 6 GB
- Karta graficzna: Intel Iris Pro 5200 (Mac) lub podobna od AMD/Nvidia. Minimalna rozdzielczość to 720p.
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Intel Core i7 (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 8 GB
- Karta graficzna: Radeon Vega II lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Ostatnie wydania 64bit Linux
- Procesor: Dual-Core 2.4 GHz
- Pamięć: 4 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 660 z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Ubuntu 20.04 64bit
- Procesor: Intel Core i7
- Pamięć: 16 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 1060 nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
RCAF Canadair Sabre CL-13 Mk.5/6, myśliwiec nr. 23445 z 444 Dywizjonu “Cobra”,
kamuflaż stworzony przez MightyArrow | Pobierz tutaj!
Podczas I Wojny Światowej w Brytyjskich Siłach Powietrznych służyło prawie 22 tysiące Kanadyjczyków - wtedy jeszcze Kanada nie posiadała własnych Sił Powietrznych. Niektórzy z pilotów, tacy jak William Bishop, William Barker czy Raymond Collishaw stało się asami myśliwskimi - początkowo jednak próby stworzenia niezależnych Kanadyjskich Sił Powietrznych nie powiodły się ze względu na brak zainteresowania rządu Kanady. Dopiero w roku 1920 stworzona została częściowa organizacja znana jako Kanadyjskie Siły Powietrzne. W roku 1924 została ona została za pełnoprawne ramię sił zbrojnych, zaś do nazwy dodano przedrostek "Królewskie".
![]() |
Załoga samolotu oraz obsługa naziemna Lancastera z 428 Dywizjonu RCAF |
Początkowo, jednostka ta miała wypełniać zadania pokojowe - szkolenia z nastawieniem wojennym były rzadkie i oparte na taktykach opracowanych w czasie I Wojny Światowej . Lotników uczono zwiadu lotniczego oraz dostrzegania celów dla artylerii, aczkolwiek rząd Kanady po I Wojnie Światowej nie był zainteresowany rozwojem sił zbrojnych. Główne zadania RCAF określono więc jako "Rządowe Operacje Lotnicze" - były to głównie patrole wymierzone w przemytników, ochrona lasów i rozwój smarów i silników mogących wytrzymać ciężkie warunki pogodowe Kanadyjskiej zimy. RCAF wykonywał również loty pocztowe - kanadyjscy piloci stali się pionierami w dziedzinie rozwoju poczty lotniczej. W latach 20. XX wieku głównymi samolotami używanymi przez Kanadyjskie Siły Powietrzne były samoloty szkoleniowe Avro 504 oraz łodzie latające Curtiss HS-2L.
W latach 30. XX wieku Wielki Kryzys nie ominął również Kanady. Cięcia budżetowe sprawiły, iż aktywność RCAF zmalała. W następnych latach jednak zwiększano wydatki na wojsko, zas wkrótce położono większy nacisk na szkolenia pod kątem wojskowym ze względu na zbliżający się nowy światowy konflikt. Pomimo usilnych starań w momencie wybuchu II Wojny Światowej 1 września 1939 roku Kanadyjskie Siły Powietrzne liczyły zaledwie 4000 żołnierzy i 195 przestarzałych samolotów niezdolnych do operacji ofensywnych. Przygotowanie tej siły do wojny było bardzo trudne - Kanadyjczycy nie poddali się jednak.
Na długich liniach brzegowych powstało wiele lotnisk, na których stacjonowało prawie 300 samolotów - były to głównie bombowce Lockheed Hudson i myśliwce Hawker Hurricane. Ich głównym zadaniem była ochrona alianckiej żeglugi przed zagrożeniem ze strony niemieckich okrętów podwodnych. Po upadku Francji w lipcu 1940 roku, do Anglii wysłano eskadrę myśliwską, zaś wielu kanadyjskich pilotów dołączyło do dywizjonów RAF. Kanadyjczycy brali również udział w programie szkoleniowym Wspólnoty Narodów. Treningi prowadzone były w oparciu o istniejąca sieć kanadyjskich lotnisk. Na kanadyjskiej ziemi wyszkolono 131000 pilotów - wśród nich było 70000 Kanadyjczyków. Większość z tych pilotów wysłano następnie do Afryki, na Cejlon, do Birmy czy na Maltę.
Piloci RCAF szkoleni byli na różnych typach maszyn - od samolotów transportowych do ciężkich bombowców.Największą formacją RCAF była 6 Grupa Bombowa pozostająca pod dowództwem RAF Bomber Command – w jej skład wchodziło 14 eskadr bombowych wyposażonych początkowo w samoloty Vickers Wellington i Handley-Page Halifax. Później Grupę wyposażono w bombowce Avro Lancaster. Pod dowództwem RAF Fighter Command służyło 12 Eskadr. Początkowo wyposażone były w myśliwce Hurricane i Sea Hurricane, zaś potem wyposażono je w samoloty Supermarine Spitfire i P-40 Kittyhawk.
![]() |
RCAF Lancaster z 419 Dywizjonu VR-R "Ropey", kamuflaż stworzony przez MightyArrow | Pobierz tutaj! |
W czasie II Wojny Światowej wielu pilotów zdobyło sławę w ogniu walk. Kapitan George Beurling był jednym z najskuteczniejszych pilotów Wspólnoty Narodów - na koncie zapisał 31 zestrzeleń. Kapitan Richard Audet w trakcie jednego wylotu zestrzelił pięć niemieckich samolotów. Natomiast pilot bombowca B-24 Liberator porucznik Kenneth Moore zatopił dwa niemieckie U-Booty w przeciągu 22 minut - był to wyczyn niepowtórzony przez jakiegokolwiek pilota.
Dwóch kanadyjskich lotników odznaczono również Krzyżem Wiktorii - najwyższym odznaczeniem wojskowym krajów Wspólnoty Narodów. Oba te medale nadano jednak pośmiertnie. Pierwszym odznaczono kapitana Davida Hornella, który zatopił wrogi okręt podwodny pomimo ciężkiego uszkodzenia maszyny z powodu ostrzału z morza. Hornell poświęcił się i pozostał w kokpicie upewniając się, iż reszta załogi opuściła samolot. Drugi Krzyż Wiktorii otrzymał podporucznik Andrew Mynarski, którego bombowiec stanął w płomieniach po trafieniu pociskiem. Bez chwili wytchnienia Mynarski rzucił się w płomienie, aby uratować tylnego strzelca - w międzyczasie reszta załogi opuściła samolot. W płonącym ubraniu Mynarskiemu nie udało się uratować strzelca - wyskoczył z samolotu w ostatniej chwili. Jego rany były jednak zbyt poważne - zmarł kilka godzin później.
Po zakończeniu II Wojny Światowej większość personelu RCAF zwolniono, zaś wiele lotnisk wojskowych otwarto dla cywili. Po zakupie pierwszych samolotów odrzutowych, Kanadyjczycy wzięli udział w walkach w Korei po stronie ONZ - początkowo było to wsparcie logistyczne, jednak później wysłano do Korei samoloty. W 1951 roku Kanada przystąpiła do NATO, zaś 1 Dywizja Powietrzna wysłana została do Europy - wyposażona była w samoloty CF-100 i Canadair Sabre. Formacja ta wzięła udział w Wojnie w Zatoce Perskiej w 1992 roku (latając na myśliwcach CF-18 Hornet) i pozostawała w Europie do końca 1992 roku. Od tej pory siły RCAF wzięły udział w operacjach nad byłą Jugosławią, Afganistanem i Libią. Dzisiaj, Kanadyjskie Siły Powietrzne to jedne z najnowocześniejszych tego typu formacji na świecie. Z pewnością mogą być dumne ze swojego dziedzictwa.
Autor: Jan "RayPall" Kozák
W jednej z nadchodzących aktualizacji udostępnimy
emblemat kanadyjskiego, 416 Dywizjonu "Lynx" (Ryś):