War Thunder background
: Zakończenie Bitwy o Anglię
Uwaga! Artykuł został opublikowany na starszej wersji strony. Mogą wystąpić problemy z wyświetlaniem na niektórych przeglądarkach.
 

 

 


Od Środy, 30 października, 6:00 do Czwartku, 31 października, 6:00

 

  • x5 więcej PD za pierwsze wygrane zwycięstwo w każdej nacji

  • -30% zniżki na zakup następujących samolotów: Spitfire Mk.I, Spitfire Mk.IIa, Spitfire Mk.IIb

 

 


«Nigdy w historii wojen tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak nielicznym.»

Sir Winston Leonard Spencer-Churchill, 30 Listopada 1874 – 24 Stycznia 1965
 
 
Od 31 października, Brytyjczycy wiedzieli, że w roku 1940 nie dojdzie do niemieckiej inwazji. Blitz jednak trwał dalej i miał w końcu zakończyć się śmiercią ponad 40,000 brytyjskich cywili. Pomimo tego, bitwa o kontrolę przestrzeni powietrznej nad Brytanią została wygrana przez RAF, również dzięki pomocy ochotników z wojsk państw sojuszniczych takich jak Australia, Belgia, Kanada, Czechosłowacja, Wolna Francja, Irlandia, Nowa Zealandia, Polska, Afryka Południowa, Rodezja Południowa i Stany Zjednoczone – fakt, o którym wielu nie zapomniało. Wymaga też wspomnieć, że tylko sam Dywizjon 303 zaliczył podczas trwania BoB ponad 120 zestrzeleń.
Zwyciąstwo w Bitwie o Anglię nie tylko ocaliło Wielką Brytanię, ale na dłuższą metę również Europę. Po raz pierwszy Nazistowskim Niemcom nie udało się narzucić swojej władzy innemu krajowi siłą, zaś Luftwaffe po raz pierwszy posmakowała porażki. Anglia miała się zaś stać bastionem nadziei i wolności w Europie.
29 października 1940 roku niemieckie bombowce wyruszyły do ataku: zaplanowano pięć rajdów. Jeden z nich lecący na Londyn został przechwycony o 11:00; drugi został przechwycony godzinę później – zestrzelono 12 bombowców. Trzy rajdy składające się ze 112 samolotów szturmowych zaatakowały Portsmouth.
 
Od 31 października 1940 roku częstotliwość rajdów zmalała ze względu na warunki pogodowe . Bombardowanie Londynu miało trwać od września do praktycznie końca wojny. Pomimo tego właśnie październik uważa się za koniec Bitwy o Anglię i koniec regularnych nalotów na Wyspy Brytyjskie.
 
Duże rejony Wilekiej Brytanii były po prostu niedostępne dla lekkich i średnich bombowców Luftwaffe, podczas, gdy dywizjony RAF można było przebazować na północ i zachód gdyby okazało się, że są zbyt wycieńczone walką. Brytyjskie zakłady lotnicze również znajdowały się poza zasięgiem Luftwaffe ale, co najgorsze, każdy niemiecki pilot zestrzelony nad Anglią trafiał do obozu jenieckiego — Brytyjscy piloci w tej samej sytuacji wracali do bazy w ciągu kilku godzin.
 
Jednym z największych powodów przegranej Niemiec było przygotowanie Anglików do obrony: system nabrzeżnych stacji radarowych, zcentralizowane dowództwo obrony, sieć naziemnych obserwatorów, program treningowy RAF — Wyspy Brytyjskie w czasie Bitwy o Anglię posiadały najbardziej zaawansowany system obrony przeciwlotniczej na świecie. Wynik tej batalii można również zawdzięczyć determinacji, lojalności, odwadze i uporowi obrońców.
 
 
Czytaj więcej:
Skrzynka z narzędziami!
  • 8 kwietnia 2024
Mad Thunder: Gniew i Grabież!
  • 1 kwietnia 2024
Maszyny z Przepustki Bitewnej: Kungstiger
  • 19 kwietnia 2024
Maszyny z Przepustki Bitewnej: P-51C-11-NT Mustang (Chiny)
  • 18 kwietnia 2024