Emblemat Émile Bertin (Późny)

Późniejszy emblemat lekkiego krążownika „Émile Bertin” należącego do francuskiej marynarki wojennej. Podobnie jak wiele innych francuskich emblematów marynarki wojennej, „Émile Bertin” posiadał dwa różne projekty. Pierwotny emblemat został zamówiony w latach 30. XX wieku i przedstawiał japońską bramę torii, co prawdopodobnie stanowiło nawiązanie do okresu, jaki Louis-Émile Bertin – imiennik statku – spędził w Japonii pod koniec lat 80. XIX wieku. Jednak ze względu na konflikt z Japonią podczas II wojny światowej wzór ten został, co zrozumiałe, zmieniony. Ten późniejszy projekt powstał w Stanach Zjednoczonych w 1943 roku, kiedy krążownik przechodził remont w Filadelfii. Pantera na emblemacie symbolizowała imponującą prędkość krążownika, natomiast trójkolorowa sylwetka Francji została prawdopodobnie umieszczona, ponieważ krążownik działał z dala od ojczyzny, będąc przydzielonym do sił Wolnej Francji.

Emblemat StuG.Brig 232

Emblemat Sturmgeschütz-Brigade 232 (232. Brygady Dział Szturmowych) Wehrmachtu. Brygada rozpoczęła formowanie się 10 listopada 1942 r. w Jüterbog i była gotowa do działania w grudniu. Pierwotnym planem było wysłanie jednostki do Afryki Północnej, jednak pogarszająca się sytuacja na froncie wschodnim spowodowała zmianę planów. Brygada miała ogólnie długi okres służby – początkowo próbowała wspierać 6. Armię pod Stalingradem, a następnie brała udział w kolejnych bitwach obronnych. W jej skład wchodziły głównie pojazdy typu StuH 42, StuG III F i StuG III G; w 1945 r. dysponowała około 30 sprawnymi pojazdami. Emblemat brygady powstał prawdopodobnie w 1944 roku jako szablon przedstawiający pojazd StuG oraz ramię dzierżące kolczasty cep; sporadycznie stosowano również czarną wersję tego znaku. Podobnie jak większość oznaczeń jednostek StuG, był on namalowany z przodu po lewej stronie górnej płyty przekładni, a prawdopodobnie również po prawej stronie tylnej płyty.

Emblemat „Asso di Bastoni”

Emblemat „Asso di Bastoni” (As trefli), 133ª Divisione Corazzata (133. Dywizja Pancerna), Królewska Armia Włoska. Emblemat ten przedstawia symbol asa trefli z neapolitańskiej regionalnej talii kart. Przedstawia on liściastą drewnianą pałkę w stylu hiszpańskim i był często postrzegany jako symbol siły i męskości. Emblemat ten został prawdopodobnie wybrany jako nawiązanie do gry karcianej „Briscola”, w której as jest kartą o najwyższej wartości punktowej. Skojarzenie trefli z brutalną siłą sprawiło, że stał się on odpowiednim emblematem dla jednostki pancernej. W 1942 roku wzór ten został namalowany pośrodku przedniej płyty co najmniej jednego czołgu M14/41 należącego do tej dywizji.

Malowanie nosa „Zemsta Londynu"

Malowanie nosa „Zemsta Londynu", 427. Dywizjon (Lion) RCAF. 24 maja 1943 roku 427. Dywizjon został oficjalnie objęty patronatem przez wytwórnię MGM Studios. Wydarzenie to miało głównie charakter promocyjny, jednak członkowie dywizjonu otrzymali specjalne medaliony, które zapewniały im dożywotni bezpłatny wstęp do kin sieci MGM. Grafika ta została namalowana specjalnie na tę uroczystość, a inspiracją do jej powstania była maskotka studia – lew. Nazwa „London’s Revenge” została wybrana, ponieważ literą kodową samolotu było „L”, co w alfabecie fonetycznym RAF oznaczało Londyn, dlatego też samolot ten był regularnie nazywany przez radio „L-London”. Grafika została namalowana na boku kadłuba poniżej kokpitu samolotu Halifax DK186 o kodzie ZL-L.

Emblemat Shinten Seikūtai

Emblemat Shinten Seikūtai (Jednostki Przewagi Powietrznej Niebołamaczy), Hikō Dai 53 Sentai (53. Pułku Lotniczego) IJAAF. 7 listopada 1944 roku 10. Dywizja Lotnicza wydała rozkaz każdemu pułkowi, by utworzył podgrupę składającą się z czterech samolotów, której głównym celem było zwalczanie bombowców B-29. Emblemat przedstawia kaburaya (świszczącą strzałę) z rozwidlonym grotem typu karimata. Świszcząca strzała tradycyjnie sygnalizowała początek bitwy i uważano, że odstrasza zło. Strzała ta pojawiała się również w wielu podaniach ludowych, gdzie wykorzystywano ją do walki z gigantycznymi bestiami i demonami. Emblemat malowano wzdłuż boków kadłuba myśliwców Ki-45 tej jednostki, umieszczając grot strzały pod tylnym oknem kokpitu, a ogon tuż przed paskiem identyfikacyjnym kadłuba.

Emblemat 332. FG „Tuskegee Airmen"

Emblemat 332. Grupy Myśliwskiej Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych (USAAF). 332. Grupa Myśliwska była jedną z dwóch głównych grup, w skład których wchodzili lotnicy z Tuskegee, obok 477. Grupy Bombowej oraz różnego personelu pomocniczego. Emblemat został zatwierdzony 15 stycznia 1943 roku, kiedy grupa była jeszcze w trakcie formowania się na lotnisku wojskowym w Tuskegee, jako pierwsza afroamerykańska grupa myśliwska w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych. Grupa miała bogatą historię służby i latała na wielu różnych typach samolotów. Rozpoczęła działania bojowe na Pantellerii, latając na samolotach P-40, a następnie przeszła na wysłużone P-39 nad Neapolem. Później przeszli na samoloty P-47, na których w połowie 1944 roku otrzymali swój legendarny przydomek „Red Tails”. Wojnę zakończyli, latając na samolotach P-51, wykonując głównie loty szturmowe i misje eskortowe, odnosząc łącznie 112 zwycięstw powietrznych.

Emblemat 133. Samodzielnego Gwardyjskiego Batalionu Pancernego „Czarne skrzydło" (1995)

Emblemat „Чёрное крыло” (Czarne Skrzydło) 133. Samodzielnego Gwardyjskiego Batalionu Pancernego, Federacja Rosyjska. Emblemat i przydomek wywodzą się z walk w Czeczenii w 1995 roku. Jedno ze źródeł podaje, że przydomek ten pochodzi bezpośrednio od pokonanego wroga, który po klęsce nazwał ich „czarnym skrzydłem”, choć jest to prawdopodobnie nieco wyolbrzymiona wersja wydarzeń. Inne źródło wspomina, że nazwa wywodzi się z cichej pracy silnika czołgu T-80, sunącego po polu bitwy niczym czarne skrzydło. Emblemat trafnie przedstawia stylizowanego czarnego orła na czołgu T-80, choć błędnie zawiera dodatkowe koło. Ponieważ czołg T-80BV był pokryty pancerzem reaktywnym (ERA), pozostało niewiele wolnego miejsca na oznaczenie, dlatego emblemat namalowano na osłonie detektora podczerwieni L-4A „Luna”.

Emblemat Dowództwa Obrony Peskadory

Emblemat Dowództwa Obrony Peskadory, Armia Republiki Chińskiej. Dowództwo to powstało w marcu 2006 roku, choć pierwotnie zostało utworzone w 1949 w Magong jako Dowództwo Garnizonu Peskadory. W czasie pokoju dowództwo koncentruje się przede wszystkim na działaniach ratowniczych i przeciwdziałaniu infiltracji, a jego uzbrojenie składa się głównie z czołgów M60A3 i CM21. Głównym motywem projektu jest bagnet, którego rękojeść ma kształt cyfry 1, a na jej końcu znajduje się głowa konia. Koń, jako klasyczny symbol kawalerii, symbolizuje mobilność na polu bitwy, a cyfra odnosi się do Pierwszego Teatru Operacyjnego. Fale symbolizują siły wroga trzymane w szachu. Ogólna kolorystyka odzwierciedla heraldykę Republiki Chińskiej.

Emblemat 119. Dywizjonu (Późny)

Emblemat 119. Dywzjonu Sił Powietrznych Izraela (IAF). Dywizjon został utworzony 9 sierpnia 1956 roku w bazie lotniczej Ramat Dawid. Początkowo miała pełnić rolę dywizjonu myśliwców nocnych i około miesiąca po utworzeniu został wyposażony w samoloty Meteor NF.13. Na początku lat 60. zrezygnowano z roli myśliwców nocnych, a dywizjon zaczął wykonywać różnorodne zadania, takie jak ataki na cele naziemne i rozpoznanie. Z czasem dywizjon obsługiwał kilka znaczących modeli samolotów, w tym Vautour, Mirage III, F-4E i F-16I. Emblemat przeszedł kilka niewielkich zmian i oprócz tego, że służył jako oznaczenie samolotu, został również wykorzystany jako naszywka noszona przez członków dywizjonu. Wcześniejsze emblematy używane przez samoloty typu Meteor były zazwyczaj malowane na bokach dziobu, natomiast zaktualizowana wersja była malowana wysoko na ogonie nowocześniejszych samolotów dywizjonu.

Emblemat 103. Jaktflygdivisionen (F 10)

Emblemat 103. jaktflygdivisionen „Johan Gul” (103. Dywizja Myśliwska „Johan Gul”), Siły Powietrzne Szwecji. Dywizja została utworzona 17 marca 1941 roku przede wszystkim jako jednostka szkoleniowa, ale szybko uzyskała status dywizji myśliwskiej. Działała przez cały okres II wojny światowej i latała na różnych samolotach, od J8 Gladiator po J22, a później na J29 i J35. Emblemat z miecznikiem został zaprojektowany długo po utworzeniu dywizji, kiedy to w 1959 roku dywizja odwiedziła browar Tuborg w Kopenhadze. Podczas tej wizyty szkolący się pilot Jan Britse dostrzegł w browarze dekorację w kształcie miecznika, sfotografował ją, a później wykorzystał jako wzór przy rysowaniu symbolu dywizji. Ta wersja w jednolitym żółtym kolorze była ogólnie rzadsza i w latach 80. malowano ją wysoko na ogonie samolotów J35 „Draken” należących do dywizji. Bardziej znanym miejscem umieszczenia tego symbolu były skrzydła samolotu J35 kapitana Ingemara Axelssona na początku lat 90., który często brał udział w pokazach lotniczych.