Godło V Gruppo, 132° Reggimento Artiglieria

Godło V Gruppo, 132° Reggimento Artiglieria (5. Grupa, 132. Pułk Artylerii) Królewskiej Armii Włoskiej. Jednostka brała udział w bitwach pod El Alamein, gdzie pomimo ograniczonej liczebności wykazała się bardzo dobrą postawą defensywną. Na początku 1942 roku jako swojego godła 5. Grupa używała żółwia z armatą. Było to nawiązanie celnie oddające ich powolną, ale dobrze uzbrojoną i opancerzoną naturę, a także pustynne warunki, w których operowała jednostka. Żółw malowany był nisko na bokach kazamaty dział samobieżnych Semovente da 75/18, zanim został zastąpiony standardowymi oznaczeniami baterii.

Godło 3. Dywzizjonu Bombowego, CACW

Godło 3. Dywzizjonu Bombowego, 1. Grupy Bombowej, Chińsko-Amerykańskiego Skrzydła Złożonego (Tymczasowego). 3. Dywizjon był ostatnią jednostką bombową, utworzoną podczas II wojny światowej, w lutym 1944 roku. Dowodzili nią wspólnie major Lee Hsueh-yen oraz pułkownik John A. Hilger, a jak na stosunkowo krótki okres operacyjny, mogła pochwalić się imponującym dorobkiem bojowym. Emblemat zaprojektował John Hinrichs Jr., oficer zaopatrzeniowy eskadry. Przedstawia on skunksa na tle wschodzącego słońca, z filtrem na nosie, który chroni go przed jego własną „bronią chemiczną”. Nawiązuje do motta eskadry – „Spray and Pray”, które odzwierciedlało metodę ataku polegającą na ostrzeliwaniu japońskich pozycji za pomocą ciężko uzbrojonych samolotów B-25. Używali kilku wersji Mitchelli, a emblemat często był malowany po bokach nosa, bliżej przodu.

Napis Trompe La Mort

Napis Trompe La Mort, Armia Francuska. Napis ten jest starofrancuskim powiedzeniem, tłumaczonym wprost jako „Oszukać śmierć”, ale idiomatycznie „Chojrak” byłoby bardziej odpowiednie jako współczesna interpretacja. Wpływ na jego popularność miała powieść Honoré de Balzaca „Ojciec Goriot” z 1835 roku, w której fraza ta pojawia się jako przezwisko jednego z bohaterów. Sentencja ma również pewne powiązania z maszynami wojskowymi, po raz pierwszy pojawiła się na wozie bojowym Schneider CA1 z czasów I wojny światowej. Bezpośrednią inspiracją dla napisu było również pojawienie się go na kilku nowocześniejszych czołgach armii francuskiej. Ten szablonowy przykład został namalowany na bokach wieży czołgu podstawowego Leclerc w tylnej jej części.

Oznaczenie „Some Chicken”

Oznaczenie „Some Chicken”, 43. Dywizjonu RAAF. Został sformowany w Queensland w Australii 1 maja 1943 roku. Używał wyłącznie samolotów PBY-5 Catalina i służył głównie do rozpoznania, stawiania min i zwalczania okrętów. Napis pochodzi z cytatu Winstona Churchilla: po upadku Francji w 1940 roku francuski generał zauważył: „Za trzy tygodnie Anglia będzie miała skręcony kark jak kurczak”. W grudniu 1941 roku Churchill odpowiedział „some chicken”, odnosząc się do ciągłego oporu Wspólnoty Narodów wobec państw Osi w przemówieniu do kanadyjskiego parlamentu. Oznaczenie zostało namalowane pod przednim oknem na Catalinie A24-65 OX-H. Pisklę mogło również mieć kluczyk z mechanizmem zegarowym z tyłu głowy, choć zdjęcie tego elementu jest niejasne.

Godło 107. Dywzizjonu (OTU)

Godło Jednostki Szkolenia Operacyjnego 107. Dywzizjonu (IAF). 107. Dywizjon został utworzona w lutym 1953 roku w bazie lotniczej Ramat David na potrzeby gwałtownego rozwoju lotnictwa izraelskiego, które wymagało szybkiego i efektywnego szkolenia nowych pilotów. Jednostka została wyposażona w co najmniej 39 Spitfire'ów Mk IX. W latach 1953- 1954 z powodzeniem wyszkolono 21 pilotów myśliwskich. Dywizjon działał w tej formie do 1956 roku, kiedy to Spitfire'y zostały wycofane ze służby, ale kilka lat później została reaktywowana i otrzymała samoloty Meteor i Ouragan. Godło OTU przedstawia sylwetkę tygrysa przeskakującego nad insygniami IAF, było często malowane za i pod wydechem silnika na Spitfire'ach.

Oznaczenie „Kohlenklau", Pzjr.Abt. 561

Oznaczenie 561. batalionu niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung) Wehrmachtu. Przedstawia ono „Kohlenklau” (złodzieja węgla), postać propagandową, której używano w celu zachęcenia obywateli do oszczędzania energii i zasobów podczas wojny. Kampania rozpoczęła się pod koniec 1942 roku i zaowocowała licznymi plakatami i publikacjami. Postać ta pojawiła się nawet w animacji z 1944 roku, a także w grze planszowej. Rysunek był osobistym symbolem dowódcy Marder II, Helmuta Kohlkego, prawdopodobnie ze względu na podobieństwo imienia i nazwiska postaci. Twarz Kohlenklau była namalowana po obu stronach Mardera, z przodu górnej osłony armaty.

Oznaczenie 301.Dywizjonu Myśliwców Taktycznych (7. Skrzydło)

Oznaczenie ogonowe 301. Dywizjonu Myśliwców Taktycznych, JASDF. Jednostka została sformowana tymczasowo 1 sierpnia 1972 r., a formalnie 16 października 1973 r. jako część 7. Skrzydła Powietrznego. Żaba jako oznaczenie ogonowe pojawiła się całkiem naturalnie. Motyw opierał się na jednym z wielu gatunków żab zamieszkujących okolice bazy lotniczej Hyakuri i językowo dzieli odpowiednie sentencje dla pilotów. Japońskie słowo oznaczające żabę (蛙) jest fonetycznie takie samo jak fraza „powrócić” (帰る). Wymowa jako ka-eh-ru zamieniła żaby w symbole szczęścia i bezpiecznego powrotu do bazy. Siedem gwiazd na szaliku reprezentuje 7. Skrzydło Powietrzne. Ponieważ eskadra była przypisana do kilku skrzydeł, istnieją inne warianty z mniejszą liczbą gwiazd. Oznaczenie malowano na ogonie samolotów F-4EJ Phantom eskadry, pod ukośnym, jasnym pasem.

Godło DESRON 9

Godło 9. Dywizjonu Niszczycieli Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Jednostkę utworzono w 1920 roku. Początkowo składała się z „czterofajkowców” i działała do 1930 roku, kiedy to została tymczasowo rozformowana. Reaktywowano ją w 1937 roku, wciągając na stan niszczyciele typów Porter i Somers, w tym USS Davis, USS Moffett i USS Somers. DESRON 9 brał udział w działaniach bojowych na Atlantyku i Pacyfiku, a także w wielu operacjach również po II wojnie światowej, m.in: wojnie koreańskiej czy operacji Pustynna Burza. Obecnie dywizjon tworzą niszczyciele typu Arleigh Burke. Godło wyraźnie symbolizuje morską siłę i honor, a słynne hasło „En garde” (fr. Broń się”) przedstawia gotowość do walki.

Osobiste oznaczenie Grigorija Kogruszewa, 168 IAP

Osobisty motyw Grigorija Aleksandrowicza Kogruszewa, 168. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego ZSRR. Grigorij może pochwalić się znakomitą karierą w siłach powietrznych, dowodząc 11., 172. i 168. pułkiem podczas II wojny światowej. Poza lataniem na I-16 podczas hiszpańskiej wojny domowej, pilotował głównie myśliwce Jak. Zestrzelił łącznie sześć samolotów, w tym dwa w jednym starciu. 13 czerwca 1944 roku przesiadł się na myśliwiec bombardujący Jak-9B, którym latał do końca wojny. Jego osobiste oznaczenie – asa kier – malowano pod wydechem silnika, z przodu jego Jak-9B, o numerze seryjnym 12153100

Godło BRIG 5

Godło 5. Brygady Armii Norweskiej. 5. Brygada była jednostką piechoty Typu 78, przydzielona do Okręgu Obronnego Øst-Oppland, który również używał tego samego emblematu, ale z czerwonym tłem. Oznaka została stworzona na początku lat 80. XX wieku przez generała dywizji Thorbjørna Bergersena i przedstawia „wojownika z Birkebeiner”. Najbardziej znani są z wydarzenia z 1206 roku, kiedy to dwóch Birkebeinerów przewiozło na nartach małego księcia Haakona przez zamieć podczas norweskiej wojny domowej. Haakon później został królem Norwegii. Te wyczyny utrwaliły pozycję wojowników w kulturze i historii, czyniąc ich wizerunek pożądanym tematem odznaki wojskowej. Istnieją ograniczone informacje sugerujące, że oznaczenie to było malowane na pojazdach M113 i M109 brygady; częściej widywano jednak naszywki na ramię.