![War Thunder background](https://warthunder.com/i/bg-fon/site_theme_seek_and_destroy_desert_warrior.webp?v=9e186acf)
- For PC
- For MAC
- For Linux
- OS: Windows 7 SP1/8/10 (64 bit)
- Procesor: Dual-Core 2.2 GHz
- Pamięć: 4GB
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 10.1: Intel HD Graphics 5100 / AMD Radeon 77XX / NVIDIA GeForce GTX 660. Minimalna rozdzielczość to 720p
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Windows 10/11 (64 bit)
- Procesor: Intel Core i5 lub Ryzen 5 3600
- Pamięć: 16 GB lub więcej
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 11: Nvidia GeForce 1060 lub lepsza, Radeon RX 570 lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Core i5, minimum 2.2GHz (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 6 GB
- Karta graficzna: Intel Iris Pro 5200 (Mac) lub podobna od AMD/Nvidia. Minimalna rozdzielczość to 720p.
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Intel Core i7 (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 8 GB
- Karta graficzna: Radeon Vega II lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Ostatnie wydania 64bit Linux
- Procesor: Dual-Core 2.4 GHz
- Pamięć: 4 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 660 z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Ubuntu 20.04 64bit
- Procesor: Intel Core i7
- Pamięć: 16 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 1060 nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
![](https://static.warthunder.com/upload/image/!%202015%20NEWS/July/Argentine%20air%20force/ARGmain2.jpg)
F-86F-30 Argentina Air Force C-108 No. 251-06,
malowanie zrobione przez Guillermo241 | pobierz tutaj
Historia Argentyńskich Sił Powietrznych rozpoczęła się 10 sierpnia 1912 roku, gdy w El Palomar została założona Szkoła Lotnictwa Wojskowego (Escuela Militar de Aviación). Jednak jeszcze przed jej powstaniem lotnictwo znacznie zyskiwało na popularności, bowiem już cztery lata wcześniej z wielkim entuzjazmem stworzono pierwszy argentyński aeroklub. Powołanie do życia szkoły i wybudowanie pierwszego lotniska w Villa Lugano tylko przyspieszyło szkolenie przyszłych pilotów. Wielu z nich stało się później pionierami w dziedzinie awiacji. Jednym z nich był Pablo Teodoro Feis, który wykonał przelot z Buenos Aires do Montevideo i zapisał się na kartach historii, bijąc rekord najdłuższego lotu nad wodą i ustanawiając go na poziomie 2 godzin i 20 minut — tylko dlatego, iż dużo czasu spędził w powietrzu nad obszarem estuarium La Platy. W 1916 roku dowództwo marynarki wojennej (Comando de Aviación Naval Argentina) również podjęło decyzję o otwarciu szkoły lotnictwa marynarki w zatoce Barragan nieopodal La Platy. W okresie międzywojennym oba skrzydła lotnictwa były systematycznie modernizowane i rosły w siłę dzięki nabyciu samolotów szkoleniowych North American T6 Texan, myśliwców Curtiss P-36 Hawk i latających łodzi Supermarine Walrus, a w 1927 roku otwarto w Córdobie Fábrica Militar de Aviones, czyli fabrykę samolotów wojskowych.
![]() |
FMA CURTISS HAWK 75O |
Podczas II Wojny Światowej Argentyna zachowała neutralność, natomiast po jej zakończeniu przyjęła na swój ląd wielu wykwalifikowanych Niemców. Jednym z nich był dr Kurt Tank, twórca Focke-Wulfa Fw 190, którego wiedza była bardzo potrzebna rządowi argentyńskiemu ze względu na palącą konieczność modernizacji lotnictwa. Wykorzystując wcześniejsze doświadczenia z budowy prototypu Ta 183, Tank stworzył odrzutowy samolot I.Ae 33 Pulqui II, który, mimo iż nigdy nie opuścił stadium prototypu, pokazał światu, że Argentyna jest w stanie stworzyć rodzimą i zaawansowaną technicznie konstrukcję. Import maszyn wciąż jednak miał się dobrze i do służby zostały włączone odrzutowce Gloster Meteor oraz ciężkie bombowce Avro Lancaster.
W okresie zimnej wojny sytuacja polityczna Argentyny zaczęła ulegać radykalnej zmianie. W 1955 roku wojskowy zamach stanu obalił rząd Juana Francisco Peróna, skazując go na wygnanie, a Argentynskie Siły Powietrzne i odrzutowce marynarki zostały wykorzystane przeciwko properonistowskim rebeliantom. Kolejny przewrót miał miejsce w 1970 roku i stał się początkiem tzw. „brudnej wojny” — działań prowadzonych przez argentyńską juntę mającą na celu wyeliminowanie opozycji skierowanej przeciwko reżimowi. Polegały one głównie na niszczeniu środowisk lewicowych i komunistycznych i często wspierane były przez siły CIA. Podczas dyktatury junty zarówno marynarka, jak i siły powietrzne wzbogaciły się o nowe samoloty Douglas A-4 Skyhawk, Dassault Super Étendard i Dassault Mirage III oraz rodzimą konstrukcję turbośmigłową FMA IA-58 Pucará będącą jednostką bliskiego wsparcia powietrznego i służącą do operacji antypartyzanckich.
![]() |
FAA Gloster Meteor F.4 |
W kwietniu 1982 roku Argentyna próbowała zbrojnie zająć Falklandy. Brytyjska odpowiedź była jednak bardzo szybka — w celu odzyskania wysp wysłano do boju Królewską Marynarkę Wojenną. Oba kraje wkroczyły na ścieżkę wojenną. Po stronie argentyńskiej w operacji udział wzięły zarówno Argentyńskie Siły Powietrzne, jak i Siły Powietrzne Marynarki, z sukcesem topiąc kilka okrętów brytyjskich za pomocą zwykłych bomb i rakiet Exocet klasy powietrze-woda. Wśród zatopionych jednostek znalazły się dwa niszczyciele (HMS Sheffield, HMS Coventry) i dwie fregaty (HMS Ardent, HMS Glamorgan). Cena za te zwycięstwa była jednak wysoka. Brytyjczycy zestrzelili ponad 60 samolotów i 25 helikopterów wroga, a Sea Harrier okazał się niepokonany w starciach powietrznych. Wysokie straty po stronie argentyńskiej pozwoliły Brytyjczykom dokonać desantu na wyspy, co ostatecznie zakończyło się ich odbiciem w czerwcu 1982 roku. Porażka Argentyny w tej wojnie przyspieszyła tylko upadek junty wojskowej. Do dziś jednak brytyjscy piloci wojskowi z szacunkiem wypowiadają się na temat odwagi i wyszkolenia argentyńskich żołnierzy.
Dziś siły powietrzne i lotnictwo marynarki wciąż piszą swoją historię. Obecnie podstawowym samolotem sił powietrznych jest Douglas A-4AR Skyhawk, a lotnictwo marynarki dalej korzysta ze zmodernizowanych samolotów Dassault Super Étendard. Z powodu różnych przyczyn politycznych dalsza wymiana parku maszyn została mocno opóźniona. Trwają próby nawiązania współpracy z Chinami i Rosją w celu pozyskania samolotów Suchoj Su-24 i Chengdu J-10.
Autor: Adam “BONKERS” Lisiewicz