![War Thunder background](https://warthunder.com/i/bg-fon/site_theme_seek_and_destroy_desert_warrior.webp?v=9e186acf)
- For PC
- For MAC
- For Linux
- OS: Windows 7 SP1/8/10 (64 bit)
- Procesor: Dual-Core 2.2 GHz
- Pamięć: 4GB
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 10.1: Intel HD Graphics 5100 / AMD Radeon 77XX / NVIDIA GeForce GTX 660. Minimalna rozdzielczość to 720p
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Windows 10/11 (64 bit)
- Procesor: Intel Core i5 lub Ryzen 5 3600
- Pamięć: 16 GB lub więcej
- Karta graficzna: Karta obsługująca DirectX 11: Nvidia GeForce 1060 lub lepsza, Radeon RX 570 lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Core i5, minimum 2.2GHz (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 6 GB
- Karta graficzna: Intel Iris Pro 5200 (Mac) lub podobna od AMD/Nvidia. Minimalna rozdzielczość to 720p.
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Mac OS Big Sur 11.0 lub nowszy
- Procesor: Intel Core i7 (Xeon nie jest wspierany)
- Pamięć: 8 GB
- Karta graficzna: Radeon Vega II lub lepsza
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
- OS: Ostatnie wydania 64bit Linux
- Procesor: Dual-Core 2.4 GHz
- Pamięć: 4 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 660 z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 17 GB
- OS: Ubuntu 20.04 64bit
- Procesor: Intel Core i7
- Pamięć: 16 GB
- Karta graficzna: NVIDIA 1060 nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) / podobna od AMD z nowymi sterownikami (nie starsze niż 6 miesięcy) (minimalna rozdzielczość to 720p) ze wsparciem Vulkan
- Połączenie sieciowe: Internet szerokopasmowy
- Dysk twardy: 95 GB
Spitfire Mk Vc używany przez SAAF, 2-gi dywizjon, kamuflaż został stworzony przez _Mirage | Pobierz Tutaj
Południowoafrykańskie Siły Powietrzne weszły do wojny z bogatą historią służby w I Wojnie Światowej, gdy znane było jako Południowoafrykański Korpus Lotniczy. Wtedy to, po treningu w Europie, lotnictwo to wzięło udział w walkach w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej, zaś później przeniesione zostało na front zachodni. Niektórzy piloci walczyli później również w Rosyjskiej Wojnie Domowej.
![]() |
Załoga 16 dywizjonu SAAF 227 dywizjonu RAF, siedzi naprzeciwko samolotu Bristol Beaufighter, Biferno, Włochy |
Południowoafrykańskie Siły Powietrzne oficjalnie powstały 1 lutego 1920 roku, pod przewodnictwem Dyrektora Służby Powietrznej pułkownika Pierre'a van Rynevelda. Główną bazą nowych jednostek było lotnisko Zwartkop, zaś wkrótce jednostka otrzymała dostawy samolotów z Wielkiej Brytanii. W trakcie kolejnej dekady rozpoczęto proces formowania jednostek bojowych i alokacji materiałów – siły rozrosły się z jednej eskadry do czterech eskadr w okresie od 1923 do 1934 roku. W roku 1935 siły powietrzne rozpoczęły kolejny program modernizacyjny, jednak w roku 1939 jednostki nie były jeszcze gotowe do walk. Większość samolotów stanowiły przestarzałe modele Hawker Hart, Hawker Hartbeest i Westland Wapiti. Do tego, w kraju nie było wystarczającej ilości wyszkolonych pilotów. Po deklaracji wojny z 3 września 1939 roku szybko rozpoczęto modernizację sprzętu połączoną z zakładaniem nowych szkół pilotażu.
RAF szybko rzucił się do pomocy, zakładając Program Łączonych Szkoleń. Pozwoliło to Afrykanerom na przyspieszenie szkolenia nowych pilotów, a Anglikom na rozsyłanie ich w różne obszary Wspólnoty Narodów.
Początkowo zadaniem Południowoafrykańskich Sił Powietrznych było, oprócz ochrony Związku Południowej Afryki, zabezpieczenie żeglugi w okolicach Kanału Sueskiego i wschodniej Afryki, zaś wkrótce piloci z Południowej Afryki rozpoczęli operacje ofensywne wymierzone w jednostki włoskie w Erytrei.
Latając za sterami samolotów Gloster Gladiator, Hawker Fury i Hawker Hartbeest, piloci z Afryki Południowej ścierali się w powietrzu z pilotami Regia Aeronautica. Początkowo to Włosi przejęli inicjatywę, aczkolwiek wkrótce zaczął im doskwierać brak paliwa i części zamiennych. Wkrótce to Południowoafrykańskie Siły Powietrzne miały przewagę w powietrzu, co w połączeniu z ofensywą naziemną zakończyło istnienie Włoskiej Afryki Wschodniej w listopadzie 1941 roku.
![]() |
Supermarine Spitfire Mark Vc, z 2-ego dywizjonu SAAF przelatują nad morzem Adriatyckim |
Po zakończeniu walk w Afryce Wschodniej 12 Eskadra i 24 Eskadra przeniesione zostały do Afryki Północnej celem wsparcia sił naziemnych walczących z Afrika Korps w okolicach Gazali i El Alamein. Piloci myśliwscy latali głównie za sterami samolotów Hurricane, Spitfire i Kittyhawk, gdy bombowce Marauder, Boston i Maryland atakowały cele naziemne. Jako część Desert Air Force jednostki SAAF wykonywały ważne misje przeciwko Włochom i Niemcom. Inne eskadry SAAF wzięły udział w Operacji „Ironclad” - inwazji na Madagaskar oraz w misjach zwiadowczych nad Morzem Śródziemnym.
Piloci z Południowej Afryki latali prawie na każdym typie myśliwca i bombowca używanego przez Aliantów w II Wojnie Światowej. Południowoafrykańskie eskadry wzięły udział w lotach z zaopatrzeniem dla Powstania Warszawskiego i w ofensywie bombowej RAF na Niemcy
Po II Wojnie Światowej Siły Powietrzne Południowej Afryki wzięły również udział w Wojnie w Korei po stronie ONZ. Były to głównie maszyny F-51 mustang i F-86 Sabre, używane w atakach na północnokoreańskie wojska naziemne i lotniska.
Dziś Siły Powietrzne RPA, oprócz obrony nieba RPA, biorą również udział w operacjach pokojowych w ramach Ligi Afrykańskiej
Autor: Aaron “anglomanii’ Lentz
W jednej z nadchodzących aktualizacji dodamy używane od 1947 r. oznaczenie Południowoafrykańskich Sił Powietrznych:
Autor oznaczenia: Colin 'Fenris' Muir
Do zobaczenia w przestworzach!