Ki-43 był najliczniej wykorzystywanym myśliwcem Cesarskiej Armii Japonii. Uczestniczącym w walkach od początku aż do końca II Wojny Światowej, pomimo tego iż był konstrukcją coraz bardziej przestarzałą. Zaprojektowany jako myśliwiec lądowy przez inżyniera Hideo Itokaw'ę, miał się odznaczać doskonałą zwrotnością i wznoszeniem przy zachowaniu pozostałych charakterystyk na średnim poziomie. 

Z drugiej strony, był mało odporny na uszkodzenia, pod skoncentrowanym ostrzałem z amerykańskich półcalówek. Od modelu Ki-43-II wprowadzono opancerzenie kabiny pilota w postaci jednej  płyty o grubości 13 mm chroniącej głowę pilota, dużej płyty o tej samej grubości chroniącej jego plecy i wreszcie trzeciej, mniejszej, chroniącej jego nogi. Samolot jeszcze pod koniec produkcji Modelu I został wyposażony w samouszczelniające się zbiorniki paliwa.

Uzbrojenie początkowo wystarczające, z czasem zdecydowanie przestało wystarczać wobec nowszych i lepiej chronionych amerykańskich konstrukcji . Ostatecznie w Modelu IIIb uzbrojenie wzmocniono do dwóch działek 20 mm. Podstawowe modyfikacje wprowadzone w Modelu III to nowy silnik - Ha-115-II wyposażony w instalację wtrysku wody i metanolu. W związku z tym tuż za kabiną pilota umieszczono zbiornik mieszanki wody z metanolem. Ponadto dodano instalację chłodzenia paliwa, zmodyfikowano układ rur wydechowych w układzie 2+3+2 z każdej strony osłony silnika, powiększono wlot powietrza do gaźnika oraz przekonstruowano obudowę chłodnicy oleju. 

Wszystkie te zmiany doprowadziły do wzrostu prędkości i poprawy wznoszenia, jednocześnie znacznie wzmacniając siłę ognia.